آشنايي با موزه مراغه
اين سكهها از جنس طلا، نقره و فلوس (مس) بوده و در شهرهاي مختلف قلمرو پهناور ايلخاني از هرات تا فرات ضرب شدهاند و شهرهاي مراغه، تبريز و سلطانيه در اين دوره از ضرابخانههاي سلطنتي محسوب ميشدند.
سكههاي ايلخاني به علت تنوع نقش، خط و مضامين آيينهاي مختلف از اهميت خاصي برخوردار بوده و با توجه به تساهل مذهبي مغولها حاوي آيات قرآني، متنهاي لاالهالاالله، محمد رسولالله و در دوره الجايتو علي ولي الله بودند.
اين سكهها با خط عربي به شيوه خط كوفي و نسخ تزيين شده و نام فرمانروا به خط اويغوري در آنها نوشته شده و در آنها مظاهر آيينهاي مختلف از جمله نقش صليب مسيحي، ستاره داود يهودي و شير و خورشيد پيش از اسلام ايران به چشم ميخو
رد.
در بخش فلز اين موزه نمونههاي ارزشمندي از ظروف فلزي، پيه سوزها و شمعدانهاي دوره ايلخاني نگهداري ميشود كه حاوي تزيينات قلمزني و ريختهگري هستند.
در اين موزه شمشيري درباري و طلاكوب شده روي عاج و مفرغ كه متعلق به كريخان ابن بهادرخان والي داغستان است، نگهداري ميشود.
در بخش شيشه و آبگينه موزه مراغه نمونههاي با ارزشي از شيشههاي ايلخاني نگهداري ميشود كه با روشهاي مختلف شيشهگري شامل دميده آزاد، دميده در قالب، تراش، نقوش افزوده در فرمهاي صراحي، قنديل، بطري و ظروف نگهداري دارو ساخته شدهاند.
در بخش كتابت اين موزه نمونههايي از قرآنهايي كه براي اولين بار ترجمه آنها رايج شده وجود دارد، اين قرآنها روي كاغذ موسوم به خانبالغ كه از كاغذهاي وارداتي كشور چين بوده نوشته شده و داراي تزيينات زرنگار است.
در اين موزه جزيي از قرآن منسوب به ياقوت مستعصمي كه خط نسخ و ثلث را در اين دوره به كمال رسانده نگهداري ميشود. ايلخانان مغول از سال603تا656 قمري به پايتختي شهر مراغه بر ايران و ماوراي قفقاز حكومت كردهاند
